Wer ein pferd hab das hinckt
|
Wer alle tag will ligenn im luder | |
|---|---|
| AutorIn | |
| Entstehungszeit | |
| Entstehungsort | |
| AuftraggeberIn | |
| Überlieferung | Weimar, Herzogin Anna Amalia Bibliothek: Cod. Quart. 565, 20r (online) München, Bayerische Staatsbibliothek: Cgm 713, 14v; 158r (online) Nürnberg, Germanisches Nationalmuseum: Cod. 5339a, 399r (online) Stuttgart, Württembergische Landesbibliothek: Cod. poet. et philol. 2° 7, 236r (online) Wolfenbüttel, Herzog August Bibliothek: Cod. 76.3. Aug. 2°, 165r (online) Wolfenbüttel, Herzog August Bibliothek: Cod. 2.4. Aug. 2°, 62ra (online) |
| Ausgaben | Keller, Adelbert (Hg.): Alte gute Schwänke, S. 35 Kully, Elisabeth (Hg.): Codex Weimar Q 565, S. 95 |
| Übersetzungen | |
| Forschung | |
Synopse der Überlieferung[1]
Selbständige Versionen
| Cod. Quart. 565 | Cgm 713, 14v | Cgm 713, 158r | Cod. 5339a | Cod. poet. et philol. 2° 7 | Cod. 76.3. Aug. 2° | 2.4. Aug. 2° |
| poßes haüßgemach[2] | Der hat gar selten güt gemach | |||||
|
[3] Item Wer ein pferd hab das hinckt Vnd ein frauen der der atenn stinckt Vnd ein ofen hat der do reücht Vnd ein pet das allezeit vol flöhe kreücht Vnd an tregt zwen enng dur schuch Vnd an hat ein löcherte pruch Vnd auff seinem hauß hat ein zerprochen tach Derselbig hat gar selten gut gemach |
[4] Wer ein pferdt hat das hinckt Vnd ein frawen der der ottem stinckt Vnd ein offen der da reucht Vnd ein pett das alczeit vol leuß kreucht Vnd an tregt zwen eng dur schuch Vnd an hat ein locherrette pruch Vnd auf seinem hawß hat ein zuprochen tach Der man hat gar ein poß haußgemach |
[5] <W>elch man hot ein pferd das do hingkt Vnd ein weip der do der odem stingkt Vnd ein offen hat der do reücht Vnd ein petd das alczeit vol flöh kreücht Vnd an tregkt zwen eng trückend schuch Vnd auch an hot ein löchrete pruch Vnd auff seinem haus hot ein zu prochens dach Der selb hat gar selten guten gemach |
Wer ain pferd hat das da hinckt Vnd ain frawen der der atem stinckt Vnd hot ain ofen der da rucht Vnd ain bet das allzeit vol floe kreucht Vnd an tregt zwey eng durr schuch Vnd an hot ain locherrte bruch Vnd vf sein hauss hat ain zerbroches dach Der hat gar selten gut gemach |
WEr ein pfert hat das hinckt Vnd ein frawen der der otem stinckt Vnd ein ofen der do reücht Vnd ein pet das alczeit voll flöh kreücht Vnd an tregt zwen eng dürr schuch Vnd hat an ein locherete pruch Vnd auff seim hauß hat ein zu prochens tagh Der selb hat gar selten gut gemach |
Welch man ein pferd hat das do hinckt Vnd ein weyb der der oten stinckt Vnd ein offen der do reucht Vnd ein pet das vol lews kreucht Vnd wer an hat zwen eng schuch Vnd an hat ein locherote prüch Vnd aüff seym haüs ein locherecz tag Der hat gar selten güt gemach |
Anmerkungen
- ↑ Abkürzungen werden in () aufgelöst; Nachträge werden gekennzeichnet (\von unten/, /von oben\, |von der Seite|); hochgestellte Vokale werden in den Fließtext übernommen; Vereinheitlichung unterschiedlicher s-Formen zu s, Beibehaltung von ß; grundsätzliche Kleinschreibung, Großschreibung nur bei Versmarkierung beibehalten (und ggf. vereinheitlicht); ggf. Einfügen von Zeilenumbrüchen bei Versgrenzen; ӱ → y; ë → e; ẅ → w.
- ↑ An der linken Seite neben dem Gedicht zugefügt.
- ↑ Am linken Rand moderner Bleistifteintrag "20".
- ↑ Am linken Rand von moderner Hand zugefügt "34".
- ↑ Am linken Rand von moderner Hand zugefügt "114".