Eine junge mayd ane lieb

Aus Brevitas Wiki
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Eine junge mayd ane lieb

AutorIn
Entstehungszeit
Entstehungsort
AuftraggeberIn
Überlieferung Weimar, Herzogin Anna Amalia Bibliothek: Cod. Quart. 565, 18r (online)
Karlsruhe, Badische Landesbibliothek: Cod. Donaueschingen A III 19, 3r-3v[1] (online).
Dresden, Sächsische Landesbibliothek: Mscr. M 50, 153r (online)
Leipzig, Universitätsbibliothek: Ms. 1590, 125v-126r (online)
München, Bayerische Staatsbibliothek: Cgm 713, 10v-11r; 157v (online)
Stuttgart, Württembergische Landesbibliothek: Cod. poet. et philol. 2° 7, 235r (online)
Wolfenbüttel, Herzog August Bibliothek: Cod. 76.3. Aug. 2°, 167v (online)
Wolfenbüttel, Herzog August Bibliothek: 2.4. Aug. 2°, 63rb (online)
München, Bayerische Staatsbibliothek: Cgm 379, 211v-212r (online)
München, Bayerische Staatsbibliothek: Cgm 270, 191r (online)
Ausgaben Euling, Karl: Das Priamel bis Hans Rosenplüt, S. 495f.
Keller, Adelbert (Hg.): Alte gute Schwänke, Nr. 8, S. 26f.
Kully, Elisabeth (Hg.): Codex Weimar Q 565, S. 90
Lessing, Gotthold Ephraim: Altdeutscher Witz und Verstand, S. 464
Übersetzungen
Forschung Euling, Karl: Das Priamel bis Hans Rosenplüt, S. 495f.

Synopse der Überlieferung[2]

Cod. Quart. 565 Cod. Donaueschingen A III 19 Mscr. M 50 Ms. 1590 Cgm 713, 10v-11r Cgm 713, 157v Cod. poet. et philol. 2° 7 Cod. 76.3. Aug. 2° 2.4. Aug. 2° Cgm 379 Cgm 270
Von dingen die wider nat/(ur)\rliche art sein Wie das als wider die naturlich art ist Ain gutz sprüchlin.

[3]Item Ein junge mayd ane lieb Vnd ein grosser jarmarckt an dieb Vnd ein alter jud ane gut Vnd ein junger man an mut Vnd ein alte scheüern an meüß Vnd ein alter peltz an leüß Vnd ein alter pock an ein part Das ist wider natürlich art

Ein jünge magt on lieb Vnd ein grosser jarmarckt on dieb [3v] Vnd ein alter jud on gut Vnd ein junger man on müt Vnd ein alte scheür on meuß Vnd ein alter peltz on leuß Vnd ein alter pock on part Das ist wider naturlich art

Ein junge fraw one lieb Ein großer jarmarckt on dieb Vnd ein allter jud on gut Ein junger man on mut Vnd ein alte sch<euern> one meuse Vmd ein alter pe<ltz one> leuse Vnd ein alter poc<k> on ein part Das ist wider naturlich art

EIn junge fraw an lieb Ein groser jarmarckt an tieb Vnd ein alt(er) jud an gut Ein ju(n)g(er) man an hut mut [126r] Vn(d) ein alte schew(ern) an meuß Vn(d) ein alter pelcz an lewß Vn(d) ein alt(er) pok an part Das ist wid(er) naturliche art

[4] Ein junge mett an lieb Vnd ein grosser jarmarckt an dieb Vnd ein alter jud an gutt Vnd ein junger man an mutt [11r] Vnd ein alte schewer an mews Vnd ein alter peltz an lews Vnd ein alter pock an partt Das ist wider naturliche artt

[5]<E><n jung meid on lieb Vnd ein grosser yarmargkt on diep Vnd ein alter jüd on gut Vnd ein junger man on mut Vnd ein alte scheurn on meüß Vnd ein alter peltz on leüß Vnd ein alter pock on part Das ist wider naturlich art

Ain junge maid an lieb Vnd ain grosser jarmarckt an dieb Vnd ein alter jud an gut Vnd ein junger nab an mut Vnd ain alter beltz an leuß Vnd ain alter bock an bart Das ist alles wider naturlich art

[6]Ein junge maid on lieb Vnd ein großer jarmarckt on dieb Vnd ein alter jud on gut Vnd ein junger man on mut Vnd ein alte schewern on meuß Vnd ein alter pelicz on lewß Vnd ein alter pock on part Das ist wider die naturlich art

Ein junge fraw an zucht vnd lieb Vnd ein jarmarckt an schelck vnd dieb Vnd ein junger man auch an müt Vnd ein alter jud an güt Vnd ein alte schewr an mews Vnd ein alter pelcz an leus Vnd ein pock an part Das wer als wider naturlich art

Ain ritter an(e) muot Ain alt iud an(e) guot Ain alt schew(e)r on mauß Ain alt pelcz on leusß Ain spover on truggen [212r] ein schruber on tumpten Ain pock on part Die koppund all in ein art

Ain junck weib on leib Vnd ain jar marckt on dieb Vnd ain alt weip on lupphe Vnd ain alte scheür aun meüsse Vnd ain alter peltz on leüsse Vnd ain alter bock on part Das chopt als in sein art

Anmerkungen

  1. Bei Kully, Elisabeth (Hg.): Codex Weimar Q 565, S. 85, falsch angegeben: Donaueschingen, Fürstlich Fürstenbergische Hofbibliothek, Hs. 94, 4b.
  2. Abkürzungen werden in () aufgelöst; Nachträge werden gekennzeichnet (\von unten/, /von oben\, |von der Seite|); hochgestellte Vokale werden in den Fließtext übernommen; Vereinheitlichung unterschiedlicher s-Formen zu s, Beibehaltung von ß; grundsätzliche Kleinschreibung, Großschreibung nur bei Versmarkierung beibehalten (und ggf. vereinheitlicht); ggf. Einfügen von Zeilenumbrüchen bei Versgrenzen; ӱ → y; ë → e; ẅ → w.
  3. Am linken Rand von moderner Hand zugefügt "10".
  4. Am linken Rand von moderner Hand zugefügt "18.".
  5. Am linken Rand von moderner Hand zugefügt "112".
  6. In der Initiale von moderner Hand zugefügt "46".